Bianca Leusink | Hoe het allemaal begon! Deel 1

Hoe het allemaal begon! Deel 1

2-12-2018

Laatst mijn verhaal in het Engels mogen vertellen aan studenten van het Saxion opleiding International Business. Wat heerlijk om mijn ervaringen te mogen delen en studenten op deze manier te inspireren.

Hoe verkoop je je kunst? Hoe ben je begonnen? hoe verdien je er überhaupt geld aan?

Ook mensen die mijn galerie bezoeken of mensen die ik spreek op netwerkbijeenkomsten vragen mij regelmatig: “Hoe kun je in godsnaam van de kunst leven”?

Ik zal in een aantal Blogs mijn verhaal vertellen.

Als jong meisje was ik al heel creatief. Ik maakte sieraden en verkocht deze deur aan deur van het geld dat ik hiermee verdiende kocht ik nieuwe materialen en maakte weer nieuwe creaties. Zo had ik eigenlijk al mijn eerste creatieve bedrijfje.

Op de MAVO was ik het beste in handenarbeid en tekenen. De rest van de vakken konden mij gestolen worden als ik maar creatief bezig kon zijn. Ik ging dan ook regelmatig met hakken over de sloot over en hoorde een tijdje geleden nog van een tekenlerares van me dat zij zich nog heeft ingezet om mij over te krijgen omdat ze wist dat het uiteindelijk we goed zat. Zo leuk om dat nu, na al die jaren, te horen. Ondanks dat ik niks deed aan de andere vakken (ik maakte liever creatieve uitingen) ben ik toch aardig goed door de MAVO periode gekomen.. het was een gezellige tijd waar ik leuke vrienden had..

 

Ik had een MAVO diploma en dat was waar het om ging. Na de MAVO ging ik netjes naar de MEAO (Middelbaar Economisch en Administratief Onderwijs) omdat er in de creatieve beroepen geen droog brood te verdienen viel.. Mijn ouders vonden dit een betere oplossing en zoals het een net meisje betaamt luister je netjes naar je mama en papa..

 

De MEAO was een ramp, ik vond het vreselijk, alleen esthetische vorming vond ik nog wel te doen. Lekker folders ontwerpen en hier was ik dan ook goed in. Na het eerste jaar met hakken over de sloot te halen kwam het tweede jaar. Ik ben positief ingesteld dus ik probeerde er echt het beste van te maken, maar iedere dag in de schoolbanken en dingen doen waar je niets mee hebt dat hield ik uiteindelijk niet vol. Ik bleef zitten en er kwam nog een jaar van hetzelfde.. Hier moest ik een oplossing voor verzinnen en die had ik snel gevonden! ‘s morgenvroeg als mijn moeder het niet door had belde ik de school om mede te delen dat mijn dochter Bianca ten Thije ziek is en voorlopig ook wel niet op school zal verschijnen. Ik kon goed mijn stem verdraaien en ze hadden het niet door.. (mijn excuses… ik snap dat ik hiermee niet echt het goede voorbeeld geef). Ik reed dan op mijn brommer rond 11.00 uur naar school want we hadden “3 uur uitval”. Dat is wat ik mijn moeder vertelde. Rond de tijd dat ik dan weer thuis zou moeten zijn reed ik netjes op mijn brommer naar huis en vertelde mijn moeder dat het heel erg goed ging op school..  Dit kan je natuurlijk even volhouden maar er komt een tijd dat de school iets gaat vermoeden. Dat moment kwam en ze belden naar mijn huis om te vragen hoe het met Bianca ging? Ze is nu al zo lang ziek? Tja.. Busted! Ik moest op gesprek komen bij de directeur en ik werd vriendelijk verzocht om de school te verlaten. Ze hadden nog wel een lijst gemaakt met alternatieve scholen maar dat wilde ik niet. Niet weer naar school. Mijn ouders zagen dat ik hier echt niet gelukkig van werd en gaven mij de mogelijkheid om te gaan werken, ik hoefde niet meer naar school. Nu was ik inmiddels 18 jaar, representatief en goed gebekt dus een baan in de horeca was zo gevonden. Ik heb dan ook met veel plezier een aantal jaren in de horeca gewerkt. Er zullen nog mensen zijn die me kennen uit de periode “De Appel” in Haaksbergen..

Wordt vervolgd…